Dans van de elfen
In het kort
Boven een nachtelijk weidelandschap dansen etherische gestalten in de nevel. In het zachte schijnsel van de maan lijken de opstijgende nevelslierten boven een rivierloop te veranderen in zwevende, dansende wezens. Het in 1866 voltooide schilderij van August Malmström combineert natuurobservatie met Noordse folklore. De geheimzinnige lichtsfeer en het subtiele vervagen van de figuren in de vochtige damp maken het werk tot een icoon van de Zweedse kunst van de 19e eeuw.
Interpretatie
De grens tussen natuurverschijnsel en mythische fantasie blijft in de weergave bewust vloeiend. De grondmist boven het rivierenlandschap neemt de contouren aan van dansende vrouwenlichamen, die in een reidans bewegen en in het tegenlicht zilverachtig oplichten. Het motief grijpt terug op het Scandinavische volksgeloof in natuurgeesten die in de schemering ontwaken. Landschap en mythe versmelten zo tot een eenheid waarin de natuur als een bezielde, betoverende ruimte wordt ervaren.
